When today I should be blogging the most...

Hi blog. Yes, I skipped days and weeks again before opening you. Nakakamiss yung halos everyday updated ka :| Kung kelan dapat ako nagbblog and nagttake down ng memories saka ako nagiging busy hindi kita ma-open. :(

Well, here's an update. Im graduating na. More or less one month na lang. Im not assuming anymore. Pag umuuwi nga ko galing school, lagi kong iniisip na FOUR YEARS na yon. As in 4 YEARS na pala. Napakadaming nangyari. Ups and down. Happy and sad. As in lahat ganun lang kabilis. Minsan napapa-emo na nga ako eh. Lahat ng ginagawa ko ngayon mamimiss ko. Counted na lang kaya ung mga ginagawa ko as a student. Sooner, working world na.

Ikaw, 6 years ka na. Haha. Ganun ka na katagal. At napakarami mo na ding alam. I always say na ikaw ang makakapagpaalala ng maraming bagay sakin. :') Lalo nung 2ndyear College ako na pinaka-happiest moment ng buhay ko.

Nervous lang siguro ako now kasi Im ending a chapter of my life. Lagi akong napapaisip. As in simula kabataan ko naiisip ko... kung pano ko tignan yung mga taong nagwowork. Ngayon, malapit na ko maging isa sa kanila. And siyempre, lahat ng petix mode, iiwan ko na. Because I have to make a living to live. Ewan ko. haha. I am even making this post more on tagalog kasi iba talaga pakiramdam ko.

I matured so much. Minsan, I read my archives and never thought I thought that way. Malapit na matapos ang buhay teenager (although in mg age it ended already months ago). I mean, yung perception ko dapat maiba na. Ngayon pa lang grabe nae-emo na ko.

Ayoko iwan yung buhay studyante ko. Feeling ko di pa ko ready. :'( Madami pa ko gustong patunayan. Madami pa kong gustong gawin.

On the other side, gusto ko na din naman maexperience ang working world.

Argh. Plus heart issues ba kamo? Nakakatamad na lang main-lab eh. Pano, kung ganito kagulo sitwasyon sino pa ba magttyaga sa ganito? Magulo. Kanya kanya ding buhay. Saka na lang tong part na to pag sigurado na kong ayos na ko sa sarili ko. Hindi yung pinagpipilitan natin na wala naman sa tamang panahon (tomo xD ). Pero ciempre, I will always look forward to that day when I will meet my other half. Yun na ung susunod sa chapter ng buhay ko kasabay ang working world.

Sana lang talaga, that time, OK na lahat.

Goodnight. <3